Kalem Suresi: Arapça, Okunuşu ve Meali

nûn. velḳalemi vemâ yesṭurûn.

Nun; kalem ve onunla yazılanlara and olsun ki, sen Rabbinin nimetine uğramış bir kimsesin, deli (cinlenmiş) değilsin.

mâ ente bini`meti rabbike bimecnûn.

Nun; kalem ve onunla yazılanlara and olsun ki, sen Rabbinin nimetine uğramış bir kimsesin, deli (cinlenmiş) değilsin.

veinne leke leecran gayra memnûn.

Doğrusu sana kesintisiz bir ecir vardır.

veinneke le`alâ ḫulüḳin `ażîm.

Şüphesiz sen büyük bir ahlaka sahipsindir.

fesetübṣiru veyübṣirûn.

Hanginizin aklından zoru olduğunu yakında sen de göreceksin, onlar da görecekler.

bieyyikümü-lmeftûn.

Hanginizin aklından zoru olduğunu yakında sen de göreceksin, onlar da görecekler.

inne rabbeke hüve a`lemü bimen ḍalle `an sebîlih. vehüve a`lemü bilmühtedîn.

Doğrusu senin Rabbin, yolundan sapıtanları çok iyi bilir; O, doğru yolda olanları da çok iyi bilir.

felâ tüṭi`i-lmükeẕẕibîn.

Bundan böyle, yalanlayanlara itaat etme;

veddû lev tüdhinü feyüdhinûn.

(Onlar sana indirilen ayetlerden beğenmediklerini bırakman suretiyle senin) kendilerine yumuşak davranmanı isterler; böyle yapsan, onlar da seni över, yumuşak davranırlar.

velâ tüṭi` külle ḥallâfim mehîn.

Diliyle iğneleyen, kovuculuk eden, iyiliği daima önleyen, aşırı giden, suç işleyen, çok yemin eden alçak zorbaya, bütün bunlar dışında bir de soysuzlukla damgalanmış kimseye, mal ve oğulları vardır diye aldırış etmeyesin.

hemmâzim meşşâim binemîm.

Diliyle iğneleyen, kovuculuk eden, iyiliği daima önleyen, aşırı giden, suç işleyen, çok yemin eden alçak zorbaya, bütün bunlar dışında bir de soysuzlukla damgalanmış kimseye, mal ve oğulları vardır diye aldırış etmeyesin.

mennâ`il lilḫayri mü`tedin eŝîm.

Diliyle iğneleyen, kovuculuk eden, iyiliği daima önleyen, aşırı giden, suç işleyen, çok yemin eden alçak zorbaya, bütün bunlar dışında bir de soysuzlukla damgalanmış kimseye, mal ve oğulları vardır diye aldırış etmeyesin.

`utüllim ba`de ẕâlike zenîm.

Diliyle iğneleyen, kovuculuk eden, iyiliği daima önleyen, aşırı giden, suç işleyen, çok yemin eden alçak zorbaya, bütün bunlar dışında bir de soysuzlukla damgalanmış kimseye, mal ve oğulları vardır diye aldırış etmeyesin.

en kâne ẕâ mâliv vebenîn.

Diliyle iğneleyen, kovuculuk eden, iyiliği daima önleyen, aşırı giden, suç işleyen, çok yemin eden alçak zorbaya, bütün bunlar dışında bir de soysuzlukla damgalanmış kimseye, mal ve oğulları vardır diye aldırış etmeyesin.

iẕâ tütlâ `aleyhi âyâtünâ ḳâle esâṭîru-l'evvelîn.

Ayetlerimiz ona okunduğu zaman: "Öncekilerin masalları" der.

senesimühû `ale-lḫurṭûm.

Onun havada olan burnunu yakında yere sürteceğiz.

innâ belevnâhüm kemâ belevnâ aṣḥâbe-lcenneh. iẕ aḳsemû leyaṣrimünnehâ muṣbiḥîn.

Biz bunları, vaktiyle bahçe sahiplerini denediğimiz gibi denedik. Sahipleri daha sabah olmadan, bahçeyi devşireceklerine bir istisna payı bırakmaksızın yemin etmişlerdi.

velâ yesteŝnûn.

Biz bunları, vaktiyle bahçe sahiplerini denediğimiz gibi denedik. Sahipleri daha sabah olmadan, bahçeyi devşireceklerine bir istisna payı bırakmaksızın yemin etmişlerdi.

feṭâfe `aleyhâ ṭâifüm mir rabbike vehüm nâimûn.

Ama onlar daha uykudayken Rabbinin katından gönderilen bir salgın o bahçeyi sarıvermişti de bahçe kapkara kesilmişti.

feaṣbeḥat keṣṣarîm.

Ama onlar daha uykudayken Rabbinin katından gönderilen bir salgın o bahçeyi sarıvermişti de bahçe kapkara kesilmişti.

fetenâdev muṣbiḥîn.

Sabah erken: "Ürünlerinizi devşirecekseniz erken çıkın" diye birbirlerine seslendiler.

eni-gdû `alâ ḥarŝiküm in küntüm ṣârimîn.

Sabah erken: "Ürünlerinizi devşirecekseniz erken çıkın" diye birbirlerine seslendiler.

fenṭaleḳû vehüm yeteḫâfetûn.

"Bugün orada, hiçbir düşkün kimse yanımıza sokulmasın" diye gizli gizli konuşarak yürüyorlardı.

el lâ yedḫulennehe-lyevme `aleyküm miskîn.

"Bugün orada, hiçbir düşkün kimse yanımıza sokulmasın" diye gizli gizli konuşarak yürüyorlardı.

vegadev `alâ ḥardin ḳâdirîn.

Yoksullara yardım etmeye güçleri yeterken böyle konuşarak erkenden gittiler.

felemmâ raevhâ ḳâlû innâ leḍâllûn.

Bahçeyi gördüklerinde: "Herhalde yolumuzu şaşırmış olacağız; belki de biz yoksun bırakıldık" dediler.

bel naḥnü maḥrûmûn.

Bahçeyi gördüklerinde: "Herhalde yolumuzu şaşırmış olacağız; belki de biz yoksun bırakıldık" dediler.

ḳâle evseṭuhüm elem eḳul leküm levlâ tüsebbiḥûn.

Ortancaları: "Ben size Allah'ı anmanız gerekmez mi, dememiş miydim?" dedi.

ḳâlû sübḥâne rabbinâ innâ künnâ żâlimîn.

"Rabbimizi tenzih ederiz; doğrusu biz yazık etmiştik" dediler.

feaḳbele ba`ḍuhüm `alâ ba`ḍiy yetelâvemûn.

Birbirlerini yermeye başladılar.

ḳâlû yâ veylenâ innâ künnâ ṭâgîn.

Sonra şöyle dediler: "Yazıklar olsun bize; doğrusu azgınlık edenlerdendik."

`asâ rabbünâ ey yübdilenâ ḫayram minhâ innâ ilâ rabbinâ râgibûn.

"Belki Rabbimiz bize bundan daha iyisini verir; doğrusu artık, Rabbimizden dilemekteyiz."

keẕâlike-l`aẕâb. vele`aẕâbü-l'âḫirati ekber. lev kânû ya`lemûn.

İşte azap böyledir; ama ahiret azabı daha büyüktür; keşke bilseler!

inne lilmütteḳîne `inde rabbihim cennâti-nne`îm.

Allah'a karşı gelmekten sakınanlara, Rableri katında nimet cennetleri vardır.

efenec`alü-lmüslimîne kelmücrimîn.

Kendilerini Allah'a vermiş olanları hiç suçlular gibi tutar mıyız?

mâ leküm. keyfe taḥkümûn.

Ne oluyorsunuz? Ne biçim hükmediyorsunuz?

em leküm kitâbün fîhi tedrusûn.

Yoksa okuduğunuz bir kitabınız mı var?

inne leküm fîhi lemâ teḫayyerûn.

Seçtikleriniz herhalde orada olacaktır.

em leküm eymânün `aleynâ bâligatün ilâ yevmi-lḳiyâmeti inne leküm lemâ taḥkümûn.

Yoksa aleyhimizde, kıyamet gününe kadar süregidecek ahidleriniz mi var ki, kendinize hükmettikleriniz sizin olacaktır?

selhüm eyyühüm biẕâlike za`îm.

Sor onlara: "Bunu kim üzerine alır?"

em lehüm şürakâ'. felye'tû bişürakâihim in kânû ṣâdiḳîn.

Yoksa onların ortakları mı vardır? Doğru sözlü iseler ortaklarını getirsinler.

yevme yükşefü `an sâḳiv veyüd`avne ile-ssücûdi felâ yesteṭî`ûn.

O gün işin dehşetinden baldırlar açılır; gözleri dönmüş olarak yüzlerini zillet bürür; secdeye çağırılırlar ama buna güçleri yetmez. Oysa, kendileri sapasağlam oldukları zaman secdeye çağırılmışlardı.

ḫâşi`aten ebṣâruhüm terheḳuhüm ẕilleh. veḳad kânû yüd`avne ile-ssücûdi vehüm sâlimûn.

O gün işin dehşetinden baldırlar açılır; gözleri dönmüş olarak yüzlerini zillet bürür; secdeye çağırılırlar ama buna güçleri yetmez. Oysa, kendileri sapasağlam oldukları zaman secdeye çağırılmışlardı.

feẕernî vemey yükeẕẕibü bihâẕe-lḥadîŝ. senestedricühüm min ḥayŝü lâ ya`lemûn.

Kuran'ı yalanlayanları Bana bırak; Biz onları bilmedikleri yerden yavaş yavaş azaba yaklaştıracağız.

veümlî lehüm. inne keydî metîn.

Onlara mehil veriyorum; doğrusu Benim tuzağım sağlamdır.

em tes'elühüm ecran fehüm mim magramim müŝḳalûn.

Yoksa, sen onlardan ücret istiyorsun da, ağır bir borç altında mı kalıyorlar? Elbette hayır.

em `indehümü-lgaybü fehüm yektübûn.

Yoksa, gaybın bilgisi kendilerinin katında da onlar mı yazıyorlar?

faṣbir liḥukmi rabbike velâ tekün keṣâḥibi-lḥût. iẕ nâdâ vehüve mekżûm.

Sen Rabbinin hükmüne kadar sabret; balık sahibi (Yunus) gibi olma, o, pek üzgün olarak Rabbine seslenmişti.

levlâ en tedârakehû ni`metüm mir rabbihî lenübiẕe bil`arâi vehüve meẕmûm.

Rabbinin katından ona bir nimet ulaşmasaydı, kınanmış olarak sahile atılacaktı.

fectebâhü rabbühû fece`alehû mine-ṣṣâliḥîn.

Rabbi onu seçip iyilerden kıldı. Doğrusu inkar edenler, Kuran'ı dinlediklerinde nerdeyse seni gözleriyle yıkıp devireceklerdi. "O delidir" diyorlardı.

veiy yekâdü-lleẕîne keferû leyüzliḳûneke biebṣârihim lemmâ semi`ü-ẕẕikra veyeḳûlûne innehû lemecnûn.

Rabbi onu seçip iyilerden kıldı. Doğrusu inkar edenler, Kuran'ı dinlediklerinde nerdeyse seni gözleriyle yıkıp devireceklerdi. "O delidir" diyorlardı.

vemâ hüve illâ ẕikrul lil`âlemîn.

Oysa Kuran, alemler için bir öğütten başka bir şey değildir.